Max Mini eet te veel

Max Mini eet te veelErgens in een huis zit een muizenhol.
Daar woont de familie Mini.
In hun keuken staat een tafel met negen stoelen er omheen.
Want meneer en mevrouw Mini hebben zeven kinderen.
Een stukje verder staat een grote bank.
Daar kan de hele familie Mini op zitten als ze naar de televisie willen kijken.
‘s Avonds gaan de mensen die in het huis wonen naar bed.
Als meneer en mevrouw Mini denken dat iedereen slaapt, komt de familie Mini uit hun muizenhuisje.
Ze gaan op zoek naar eten.
Mevrouw Mini vertelt haar kinderen precies waar ze op moeten letten.
‘Kaas is erg lekker, maar we hebben ook groente en fruit nodig.
Ik geloof dat er druiven in huis zijn.
Die zijn gezond en fris.
Sleep er maar een paar mee.
Maar blijf van het snoep af!
Dat is slecht voor jullie tanden.
En jullie mogen niet te dik worden.
Heb je me gehoord, Max?’
De andere muizenkinderen moeten lachen.
Hun broertje Max is te dik.
Hij neemt niet alleen eten mee, hij eet onderweg ook al veel.
Als ze in de keuken van de mensen komen, duikt Max meteen de vuilnisbak in.
‘Ze hebben kip gegeten.
Er zit nog vlees aan de botjes’, zegt Max blij.
Hij vindt ook een beetje patat in de vuilnisbak.
Hm. Zalig.
Als Max uit de vuilnisbak komt, ziet hij op het aanrecht een doosje kaaskoekjes.
Het doosje staat open.
Dat is aardig van de mensen die hier wonen.
Max begint meteen te eten.
Wat een lekkere koekjes!
‘Max, help je vader met het openmaken van de koelkast!’ roept zijn moeder boos.
Dat doet Max meteen.
In de koelkast ziet hij gehaktballetjes liggen. Hele kleintjes.
Max eet er snel een paar op en neemt ook gehaktballetjes voor zijn broertjes en zusjes mee.
Weer terug in de muizenwoning zit de maag van Max al meer dan vol.
Toch eet hij zijn bord leeg.
O, wat is zijn buik dik en rond van al dat eten!
Die nacht kan Max niet slapen.
Hij denkt alleen maar aan die kaaskoekjes.
Zouden ze nog op het aanrecht liggen?
Dan doet Max iets heel stouts.
Hij gaat stiekem alleen weg.
Het is al licht, dus hij moet opschieten.
Gelukkig, de kaaskoekjes staan er nog.
Wat zijn ze lekker!
Max is zo druk bezig met eten dat hij niet merkt dat de mensen allang uit bed zijn.
Ineens hoort hij voetstappen.
Er komt een mevrouw naar de keuken.
Max springt snel van het aanrecht en verstopt zich achter de koelkast.
‘Jij hebt vannacht stiekem van de kaaskoekjes gegeten!’ roept de mevrouw.
‘Helemaal niet,’ hoort Max een man zeggen.
‘Wel waar. Er is bijna niets meer over,’ zegt de mevrouw boos.
Ze pakt het doosje en loopt weg.
Max probeert naar het muizenholletje te rennen.
Dat gaat niet zo makkelijk met die volle buik.
Als hij bij het holletje komt, wil hij snel naar binnen.
Maar ineens zit hij vast.
Hij is zo dik geworden dat hij niet meer door het gaatje past!
‘Help!’ piept hij.
Niet te hard, want anders zouden de mensen hem horen.
Gelukkig worden zijn broertjes en zusjes wakker.
Een van zijn zusjes heeft een idee.
‘We duwen je naar achteren.
Dan ben je los.
Daarna probeer je het weer, en kunnen wij je naar binnen duwen.’
Het plan lukt.
Maar hun ouders zijn wel wakker geworden.
‘En nu is het afgelopen!
Jij moet in ons holletje blijven totdat je bent afgevallen!’ zegt zijn moeder boos.
Max zegt niets.
Hij heeft zoveel kaaskoekjes gegeten dat hij niet eens aan eten wil denken!

Meer informatie

Meer verhaaltjes van Anne-Rose Hermer
Voorleesverhaaltjes voor peuters en kleuters
Het belang van voorlezen

Bronvermelding

Tekst: Anne-Rose Hermer
Illustratie: 123rf.com



BabyBaby

Geef een reactie