Een giraffe poetst geen tanden

Een giraffe poetst geen tandenIn een dierentuin woont een giraffe.
Ze heet Juni, want ze is in de maand juni geboren.
Juni is een hele mooi dame.
Samen met andere giraffen woont ze op een stuk grond met bomen.
Er is ook een huis, maar ze zijn liever buiten.
Op een dag gebeurt er iets geks.
Juni ziet een man met een ladder.
Hij heeft een vreemd pak aan met allemaal zakken.
Uit één van de zakken steekt een borstel.
‘Wat een rare man’, denkt Juni.
‘Moet je zien wat een maffe schoenen hij draagt.’
Het wordt nog veel gekker.
De man zet de ladder tegen Juni aan.
Ze schraapt haar keel en roept naar beneden:
‘Meneer, mag ik vragen wat u doet?’
De man kijkt verbaasd naar boven.
‘Dag meneer. Ik ben Arie de Clown en ik kom uw tanden poetsen.’
Nou ja, zeg!
Juni weet niet wat ze hoort.
‘Meneer? Ik ben een dame en ik heet Juni’, zegt ze boos.
‘En waarom komt een clown mijn tanden poetsen?’
Arie de Clown schrikt een beetje.
‘Oeps. Het spijt me, mevrouw Juni.
Veel mensen en dieren worden vrolijk van een clown.
Daarom stuurt de dierentuin een clown om uw tanden te poetsen.’
Juni zucht diep.
‘Wat een onzin!
Ik vind clowns niet leuk en ik poets mijn tanden niet.
Mensen moeten hun tanden poetsen.
Dat komt ook omdat ze veel snoepen.
Giraffen gaan niet naar de snoepwinkel.
Wij eten blaadjes van de Acaciaboom.
Heerlijk!
Wilt u er eentje proeven?’
Een blaadje eten van een boom?
Dat lijkt Arie de Clown helemaal niet lekker, maar dat durft hij niet te zeggen.
‘Euh, dank u vriendelijk, mevrouw Juni.
Helaas heb ik geen honger.
Ik wil wel nog iets zeggen.
Mensen die niet snoepen moeten ook hun tanden poetsen.
Het is heel goed om dat te doen.’
Nu werd Juni echt kwaad.
‘Meneer Arie de Clown, dat is waar’, zegt Juni.
‘Tanden poetsen is belangrijk.
Voor mensen, niet voor dieren.
Mijn geduld is bijna op.
Als ik gewoon doorloop, dan valt uw ladder en u ook.
Dan heeft u pijn en dat wil ik liever niet.
Een giraffe is een vriendelijk dier.
Mag ik u daarom vriendelijk vragen om die ladder te pakken en weg te gaan?’
Arie de Clown probeert het nog één keertje.
‘Mag ik ook niet heel eventjes uw tanden poetsen?
Dan gaan ze erg mooi glimmen en blijven mensen langer naar u kijken.’
Juni moet even nadenken.
Ze vindt het erg leuk als mensen bij haar stil blijven staan.
Kinderen vindt ze nog leuker.
Die zwaaien ook wel eens naar haar. Dat is zó lief!
‘Goed, heel even dan’, zegt Juni.
‘U gaat me toch geen pijn doen?’
‘Tanden poetsen doet geen pijn, ook niet bij een giraffe’, belooft Arie de Clown.
Net als hij de ladder tegen Juni heeft gezet, valt de tandpasta uit zijn zak.
Hoe moet hij dit doen?
Om de tandpasta te kunnen pakken, moet hij de ladder even op de grond leggen.
Als hij de ladder weghaalt, dan loopt Juni misschien weg.
Maar hij móet de tandpasta oprapen, want zonder tandpasta kun je geen tanden poetsen.
Wat denken jullie?
Loopt Juni weg?
Of blijft ze netjes wachten en laat ze haar tanden poetsen?

Meer informatie

Meer verhaaltjes van Anne-Rose Hermer
Voorleesverhaaltjes voor peuters en kleuters
Het belang van voorlezen

Bronvermelding

Illustratie en tekst: Anne-Rose Hermer



BabyBaby

Geef een reactie