De kikker en de vis

De kikker en de visSusan gaat met haar vader naar de dierenwinkel.
Thuis heeft ze een grote kom met vissen.
Daar is ze heel trots op.
Susan geeft haar vissen zelf te eten.
Ze hebben mooie kleuren.
Af en toe mag Susan een nieuwe vis uitzoeken.
Bij de dierenwinkel zijn een heleboel bakken met water.
Daar zwemmen visjes in.
Haar vader wijst altijd aan uit welke bakken Susan een paar visjes mag kiezen.
Ineens ziet ze iets.
Er springt iets rond in het water.
Een stukje verder ziet ze het weer.
‘Papa, wat is dat?’ vraagt Susan.
‘Dat is een kikkertje,’ antwoordt haar vader.
‘Eet dat kikkertje mijn vissen op?’
‘Nee,’ zegt de mevrouw van de dierenwinkel.
‘Dit zijn hele brave kikkertjes.
Die springen in het rond.
Soms plagen ze de visjes.
Maar kikkertjes eten visjes niet op.’
Susan vindt de kikkertjes leuk.
‘Wil je een kikkertje of een paar visjes?’ vraagt haar vader.
Even later komt Susan thuis met één kikkertje en één visje.
Ze stopt hen voorzichtig in haar grote kom met vissen.
De kikker kan er niet uitspringen, want er zit een deksel op de vissenkom.
‘Kijk eens, dit zijn jullie nieuwe vriendjes,’ zegt Susan tegen haar vissen.

‘Wat ben jij nu voor iets?’ vragen de vissen aan het kikkertje.
‘Je hebt helemaal geen vinnen.
En je hebt maar één kleur!’
‘Ik ben Koen de Kikker,’ legt hij uit.
‘En ik spring graag. Kijk maar.’
Koen de Kikker laat meteen zien wat hij allemaal kan.
Sommige visjes vinden het eng.
‘Jullie hoeven niet bang te zijn,’ zegt het nieuwe visje.
‘We woonden in de dierenwinkel in dezelfde bak.
Hij springt graag, maar hij eet ons niet op.
En hij maakt grapjes.’
‘Echt waar?’ vraagt een verlegen visje dat Vanessa heet.
‘Echt waar,’ zegt het nieuwe visje, dat in de kom al snel nieuwe vrienden heeft.
Maar Vanessa is graag bij Koen de Kikker.
Koen durft allemaal dingen die Vanessa niet durft.
Op de bodem van de vissenkom staan wat beeldjes.
Er ligt bijvoorbeeld een schatkist
. Vanessa durft daar niet langs te zwemmen.
Ze is bang dat er een piraat uit komt!
Of dat de schatkist dicht valt. Dan zit ze opgesloten!
‘Ik zwem wel met je mee,’ zegt Koen de Kikker.
‘Het is niet griezelig. En er zitten leuke glimmende dingen in die schatkist.
Kom mee, dan gaan we samen kijken.
Ik spring naar beneden. Daar wacht ik op je.’
Vanessa zwemt naar de bodem.
Ze heeft nog nooit zo diep gedoken.
Koen staat naast het kistje.
Hij maakt kleine sprongetjes.
Het is voor een kikkertje heel moeilijk om stil te staan.
Toch vindt Vanessa de Vis het eng.
‘Zal ik je vasthouden?’ vraagt Koen.
‘Je bent maar een klein visje.
Dat lukt me vast wel.’

‘Echt waar?’ vraagt Vanessa.
‘Echt waar,’ belooft Koen.
Hij houdt Vanessa stevig vast.
Nu kan ze goed naar de schatkist kijken.
Ze voelt zich heel veilig in de armen van Koen.
De andere vissen kijken tevreden naar beneden of zwemmen even langs.
‘Zie je nu wel dat goed gaat als je op de bodem zwemt,’ zegt een oudere vis.
Vanessa geniet van al die mooie schatten in de schatkist.
Er liggen veel glimmende kettingen in.
Terwijl Koen Vanessa vasthoudt, springt hij af en toe.
Dat vindt Vanessa niet erg.
Koen en Vanessa zien niet dat Susan alles ziet.
‘De kikker heeft een visje in zijn armen,’ zegt Susan.
‘Dat kan niet,’ lacht haar moeder.
Maar nét als de moeder van Susan komt kijken, zwemmen Koen en Vanessa naar boven.

Koen de Kikker en Vanesa de Vis zijn heel vaak samen.
Eigenlijk willen ze trouwen.
Maar kunnen een kikker en een vis wel trouwen?
En wie zou dat moeten doen?
Ze zwemmen samen naar de oudste vis in de kom.
‘Mevrouw, we willen graag trouwen.
Zou u dat kunnen doen?’ vraagt Koen.
‘Wat enig!’ roept ze blij. ‘Natuurlijk wil ik dat doen.
Ik heb een idee.
Zwem maar achter me aan.’
Ze zwemt naar de bodem van de kom.
Daar staat de schatkist.
Ze haalt er wat glimmende dingen uit.
Want je kunt niet trouwen zonder ring!
Even later zijn alle vissen op de bodem.
Koen de Kikker watertrappelt en Vanessa de Vis ligt stil in het water.
‘Koen en Vanessa. Zullen jullie elkaar trouw beloven?’ vraagt de oudste vis.
‘En zullen jullie altijd lief blijven voor elkaar?’
Dat beloven ze.
‘Dan zijn jullie nu getrouwd.’
Alle vissen gaan blij met hun staart heen en weer.

Susan ziet alles.
‘Mama, kom eens kijken!
Mijn kikkertje trouwt met een van de visjes.’
Haar moeder moet hard lachen.
‘Lieverd, dat kan echt niet.
Vissen en kikkers trouwen niet.
Zeker niet met elkaar.’
‘Maar ik heb het zelf gezien!’ roept Susan.
Niemand gelooft haar.
Toch is het waar.
Koen de Kikker en Vanessa de Vis wonen nog altijd in de vissenkom van Susan.
En ze zijn samen heel gelukkig.

Meer informatie

Meer verhaaltjes van Anne-Rose Hermer
Voorleesverhaaltjes voor peuters en kleuters
Het belang van voorlezen

Bronvermelding

Tekst: Anne-Rose Hermer
Illustratie: 123rf.com



BabyBaby

Geef een reactie